អ្នកដែលមិនដឹងថាពេលណាគួរនិយាយ រមែងមិនដឹងថាពេលណាគួរស្ងៀម ។
ភ្នាក់ងារថោកទាបត្រូវជ្រើសតាំងឡើង អំពីពលរដ្ឋល្អៗដែលមិនបានទៅបញ្ចេញសម្លេង(បោះឆ្នោត) ។
សេចក្ដីផ្សេងគ្នារវាងអ្នកមាននិងអ្នកក្រ គឺដូច្នេះ អ្នកមានស៊ីក្នុងបេលនឹកឃើញពេញចិត្ត អ្នកក្រស៊ីក្នុងពេលរកបាន ។
អ្នកប្រាជ្ញស្គាល់មនុស្សល្ងង់ ពីព្រោះកាលមុនអ្នកប្រាជ្ញល្ងង់ ក៏ប៉ុន្តែអ្នកល្ងង់មិនអាចយល់អំពីអ្នកប្រាជ្ញបានឡើយ ពីព្រោះអ្នកល្ងង់ពុំដែលបានធ្វើជាអ្នកប្រាជ្ញ ។
នៅក្នុងលោកមិត្តខំធ្វើល្អឲ្យគេ ខំសំដែងការស្និទ្ធស្នាលរាក់ទាក់ចំពោះគេ តែមានអ្នកខ្លះនៅតែច្រណែនឈ្នានិះមិត្តមិនឈប់ឈរ តើមកពីអ្វី ?
ទោះក្នុងលក្ខណៈណាក៏ដោយ ក៏សេចក្ដីស្នេហាត្រូវឲ្យមានប្រភពចេញពីខ្លួនឯងជាជាងពីមូលហេតុដទៃ ។
បើមានស្នេហាចំពោះអ្នកណាហើយ តែងតែព្រួយបារម្ភក្រែងអ្នកនោះមានគ្រោះថ្នាក់បាត់សុភមង្គល បើមិនដូច្នោះទេគឺស្នេហាបោកប្រាស ស្នេហាសត្វកន្លង់ ។
អ្នកខ្លះប្រកាន់ថា ការងាររបស់បក្សពួកខ្លួនសុទ្ធតែត្រូវទាំងអស់ ហើយការងាររបស់បក្សពួកដទៃសុទ្ធតែខុសទាំងអស់ ។ អ្នកណាគិតដូច្នេះអ្នកនោះខុសហើយ ខុសត្រង់យល់ថាការងាររបស់ខ្លួនរបស់បក្សពួកខ្លួនល្អមួយរយភាគរយ ហើយឈប់កែឆ្នៃឲ្យល្អថែមទៀតនោះ ។
ធ្វើមនុស្សមិនមែនគ្រាន់តែរៀនឲ្យពូកែ ហើយធ្វើខ្លួនឲ្យស្អាតដោយធ្វើជាបរិស័ទនៃសាសនា រួចគិតថាគ្រប់គ្រាន់ហើយនោះទេ ពីព្រោះខ្លួននៅក្នុងសង្គម ខ្លួនជាតំណក់ទឹកមួយក្នុងចំណោមទឹកមួយសមុទ្រ បើទឹកសមុទ្រប្រៃទឹកមួយតំណក់របស់មិត្តត្រូវតែប្រៃដែរ ។
ប្រយ័ត្ន ក្រែងពេលដែលមិត្តកំពុងទិទៀនគេអំពីរឿងអ្វីមួយនោះ អ្នកស្ដាប់គេតបមិត្តវិញអំពីអំពើប្រព្រឹត្តដែលមិត្តកំពុងធ្វើផ្ទុយពីពាក្យសំដីមិត្ត ។
ថ្ម បុគ្គលលើកយកឡើងទៅដាក់លើកំពូលភ្នំបានដោយសេចក្ដីព្យាយាមដ៏មាំ តែបើទម្លាក់ចុះពីលើកំពូលភ្នំវិញបានដោយងាយ យ៉ាងណាខ្លួនយើងឡើងទៅកាន់ឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ដោយគុណ គឺក្ដីព្យាយាមដ៏ធំ តែបើធ្លាក់ទៅកាន់ឋានៈថោកទាបវិញដោយទោសដ៏ងាយៗ ក៏យ៉ាងនោះដែរ ។
ក្នុងកាលខ្លះ សេចក្ដីអត់ធន់ជាគ្រឿងលំអនៃបុរស ដូចសេចក្ដីអៀនខ្មាស់ជាគ្រឿងលំអនៃស្ត្រីទាំងឡាយ តែក្ដីក្លាហានជាគ្រឿងលំអនៃបុរសក្នុងពេលដែលគេមើលងាយ ដូចការមិនអៀនខ្មាស់ជាគ្រឿងលំអនៃស្ត្រីក្នុងពេលសេពសន្ថវៈដូច្នោះដែរ ។
បុគ្គលមិនគួរគប្បីធ្វើការសេពគប់ពឹងពាក់ចំពោះជនដែលតូចតាចថោកទាបឡើយ គប្បីធ្វើជំពោះតែឥស្សរជនដែលមានអំណាច ព្រោះថាទឹកដោះ បើនៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃអ្នកស្រវឹង ក៏បានឡើងឈ្មោះទៅជាទឹកគ្រឿងស្រវឹងដែរ ។
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Gary Rogers