គ្មានតែអាចបង្កើតឲ្យមាន
(គ្មានតែអាចបង្កើតឲ្យមាន) និយាយឲ្យងាយស្ដាប់គឺ គ្មានខ្យល់តែមានរលក គ្មានរឿងតែអាចបង្កើតឲ្យមានរឿង ។
គោលគំនិតខ្លាចតែសង្គមមិនច្របូកច្របល់ ទិសដៅគឺឆ្លៀតឪកាសបន្លំចាប់ត្រី (ត្រីងៀតឆ្លៀតពង) ស្នាដៃគឺបង្កើតបញ្ហា ។
"ប្រឌិតរឿង" មើលពីខាងក្រៅថាជាការងាយ តែចង់សម្រេចគោលបំណងរបស់ខ្លួនដោយ "ប្រឌិតរឿង" ពិតជាលំបាកណាស់ ។ ការ "ប្រឌិតរឿង" តាមកៀនកោះផ្សារផ្ដោ ឬ ដឿងហែម ផ្លូវលំ គឺអាចសម្រេចតាមក្ដីបំណង សប្បាយបានមួយពេលដែរ តែលទ្ធផលនៃការប្រឌិតរឿងបែបនេះយ៉ាងច្រើនណាស់ ធ្វើឲ្យគូសត្រូវរង់គ្រោះរបួសខូចខាតខ្លះៗតែប៉ុណ្ណោះ… ហើយមិនប្រាកដថា មានផលប្រយោជន៍ចំពោះខ្លួនទេ ។ ការ "ប្រឌិតរឿង" ដែលមានគោលបំណងច្បាស់លាស់ ប៉ុន្តែគ្នាផលប្រយោជន៍សម្រាប់ខ្លួនទេនោះគឺមិនរាប់ថាជា "ល្បិចកល" បានឡើយ ។
សុភាសិតចិនមួយសរសេរថា "រឿងប្រឌិតត្រូវបញ្ចប់ត្រឹមអ្នកចេះដឹង" បានន័យថា ៖ រឿងប្រឌិត ដែលគ្មានការរៀបចំផែនការឲ្យបានល្អិតមិនផុតពីក្រសែភ្នែករបស់អ្នកចេះបានឡើយ ដូច្នេះគួរនិយាយថា ៖ "រឿងប្រឌិត" គឺបង្កើតឡើងដោយស្នាដៃរបស់អ្នកចេះទើបត្រឹមត្រូវ ។
បង្កើតបញ្ហា បានន័យថា ៖ គឺផ្អែកលើរឿងអ្វីមួយដែលមានស្រាប់ហើយពង្រីកការខុសនិងត្រូវឲ្យកាន់តែធំធេងឡើង តែអ្វីដែលចង់និយាយនៅក្នុងល្បិចកលនេះ គឺមិនចាំបាច់ផ្អែកលើបញ្ហាដែលមានពិត ឬយោងលើមូលដ្ឋានអ្វីទាំងអស់ តែអាចបង្កើតជាបញ្ហាបាន ។ ឧ. រឿងលេងហ៊ីតុក្កតា មើលពីខាងក្រោមឆាកទៅ ហាក់បីដូចជានៅពីខាងក្រោយវាំងនន បង្កប់ទៅដោយកងទ័ពរាប់ម៉ឺន សេះរាប់ពាន់ ទាញវាំងននខ្វាក គឺឃើញតែមនុស្សម្នាក់និងរូបតុក្កតាមួយចំនួន និងខ្សែទាញតែប៉ុណ្ណោះ ។
រឿងប្រឌិត ពិតជាគួរឲ្យខ្លាចភ័យជាងអ្វីទាំងអស់ វាគ្មានរូបតែអាចមើលឃើញ វាគ្មានស្រមោល តែអាចជួបប្រទះ ខុសឬត្រូវចេញតែពីមាត់សំអាងលើសំដីតែប៉ុន្មានមាត់ប៉ុណ្ណោះ អាចធ្វើឲ្យមនុស្សមើលស្រាសជីវិតបាន អ្នកក្លាហានអាចដោះអាវក្រោះចេញពីខ្លួន ។
ក្បួនយុទ្ធសាស្ត្របាននិយាយថា ៖ ការវាយសម្រុកដោយប្រើ "រឿងប្រឌិត" យ៉ាងប៉ិនប្រសព្វ មិនបាច់ប្រយុទ្ធក៏អាចធ្វើឲ្យសត្រូវទម្លាក់អាវុធបានដែរ ។ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមានភស្ដុតាងច្រើនណាស់ ដែលបានបញ្ជាក់បង្ហាញពីរឿងនេះដូចជាសង្គ្រាមនៅទ្វីបអឺរ៉ុបក៏ធ្លាប់មានដែរ នោះគឺ ពាក្យប្រឌិតទំលាយខ្សែការពារម៉ាទីណូ ។
បើសិនជានិយាយថា (បង្កើតបញ្ហា) គឺធ្វើឲ្យសង្គមច្របូកច្របល់នោះមានន័យថា ៖ "ពាក្យប្រឌិត" គឺជាប្រភពនៃការ "បង្កើតបញ្ហា" នោះឯង ។
បើប្រឌិតត្រូវចេះមើលកាលៈទេសៈ ត្រូវប្រឌិតឲ្យវាសមហេតុផលហើយទាមទារ "រហ័ស" មិនត្រូវឆ្លងកាត់ពេលវេលាសាកល្បងវែងអន្លាយទេ ដែលនិយាយថា "ជឿមិនជឿអាចសាកល្បងចំពោះមុខសក្កិសិទ្ធិឬមិនថ្ងៃក្រោយទើបដឹង" ។ ដល់ទៅថ្ងៃក្រោយ ទំរាំតែដឹងការពិត ខ្លួនយើង (បានឆ្លងផុតសមុទ្រក្លាយជាទេវតា) បាត់ទៅហើយ ។នៅមានត…